NYT: İfade Özgürlüğü ya da Nefret Söylemi

Dinle dalga geçen resimler inançlılar tarafından saldırgan olarak görülebilir, ancak Birleşik Devletler ve çoğu Batı demokrasilerinde düşünce özgürlüğünün korunması olarak nitelendirildiğine ilişkin şüphe yoktur. Ayrıca bu saldırgan tasvirlerin cinayeti meşrulaştırmadığı da su götürmez bir gerçektir ve bunu taraftarlarına izah de tüm dini inançların liderlerinin sorumluluğundadır.

Fakat yine eşit şekilde Teksas’taki Muhammed Sanat Sergisi ve Yarışmasının gerçekten ifade özgürlüğü ile alakası yoktu. Daha çok özgürlüğü baltalayan bir taassup ve nefret eylemiydi.

Bu ayrım önemlidir. Çünkü en çarpıcısı Ocak ayında 2 Müslüman kardeş tarafından gerçekleştirilen haftalık Fransız karikatür dergisi Charlie Hebdo’nun çalışanlarının katliamı olan Hz. Muhammed’in tasvirleri yüzünden patlak veren çatışmalar bir öfke meydana getirdi ve sık sık serbest konuşma özgürlüğü ve nefret söylemi hakkındaki tartışmayı kızıştırdı. Amerika’daki PEN(Uluslararası Yazarlar Birliği) edebi kuruluşundaki ifade özgürlüğü cesaret ödülü için Charlie Hebdo’nun seçilmesi üzerine patlak veren son tartışma bunun tipik bir örneğidir. PEN’in yüzlerce üyesi saldırgan tasvirlerin titizlikle değer biçilerek seçilmesine karşı çıktı.

Charlie Hebdo, sermayesi her zaman siyasilerin ve Müslüman, Yahudi ya da Katolik olsun dinlerin şekli hicvi olmuş bir yayındır. Bunun tam tersine, Teksas olayının arkasındaki İslam karşıtı kampanyacı Pamela Geller ise tamamen Müslümanlara karşı nefretle beslenen deklarasyonlar ve eylemlerle dolu uzun bir geçmişi vardır.

İster ikiz kulelerin yakınlarında inşa edilmesi planlanan bir camiye karşı olsun, nefret dolu bloğu Atlas Shrugs’a yazılarını göndersin ya da ister Teksas’taki vakayı organize etsin Geller, İslam’a kin dolu ırkçılık ya da anti-Semitizm anımsatan ifadelerle saldırmaktan zevk alıyor. Ve sonunda Garland, Teksas’ta provokatif maksadına ulaştı. Bu vakada iki Müslüman birilerini öldürmeden önce bir trafik polisi tarafından vurularak öldürüldü.

Bu iki kişi katil olabilirlerdi. Fakat önlenmiş saldırısı ya da Charlie Hebdo katillerinin kanlı saldırısı ya da İslam Devleti ya da El Kaide’nin barbar katilleri tarafından gerçekleştirilen daha büyük tehdit Garland vakası gibi gürültülü bir İslamofobik tahriklere meşruiyet kazandıramaz. Bunlar sadece gerilimi tırmandırmaya yarayabilir ve aşırıcılara daha fazla güçlendirir.

Hz. Muhammed’in karikatürlerini çizenlerin bir kısmı ciddiyetle ifade özgürlüğü için destek verdiklerine inanıyorlar. Ancak bu hedefin nasıl terörizmle hiçbir ilişkisi olmayan milyonlarca mütedeyyin Müslümanlara kasti bir manevi ıstırap vererek ulaşıldığını görmek zor. Son olarak, Garland sergisinin nefretten ziyade başka bir şey tarafından beslendiğini bahane etmek saçmalıktır.

Çeviren(Tam Metin): Serdar Yeşiltay

(NYT, The Editorial Board, Free Speech vs. Hate Speech, 6 Mayıs 2015)

Çeviren: 

Serdar Yeşiltay

Bülten Aboneliği

 
 

İletişim

Sinan Paşa Mah. Şehit Asım Cad. No:2 Koç Han Kat:4 Beşiktaş/İstanbul
Tel & Fax:+90 212 259 2045
Email: surecanaliz@surecanaliz.org